|
| ...ΝΑ Σ’ΑΛΕΙΨΩ ΜΕΛΙ!» λέει
η μια παροιμία, ή «από τότε που βγήκε το συγγνώμη, χάθηκε το φιλότιμο»
που λέει η άλλη και προσθέστε κι όποια άλλη παρεμφερούς σημαίας παροιμία
θυμάστε κι εσείς! Συγγνώμη, λάθος, είπε ο κύριος Τόμσεν της τρόικας που
μας ελέγχει, μας μαλώνει, μας συμβουλεύει, μας νουθετεί και μας βάζει
τιμωρία για το καλό μας. Πετάει ένα συγγνώμη για τη λάθος συνταγή σωτηρίας που μας έδωσε, αναγνωρίζοντας το λάθος του και τις εξ αυτού καταστροφές που προκλήθηκαν σε μια ολόκληρη χώρα και την κοινωνία της, αλλά τη συνταγή δεν την αλλάζει. Συνεχίζει να την εφαρμόζει, προσθέτοντας μάλιστα στη λάθος συνταγή και νέες... δόσεις του λανθασμένου ιάματος στο οποίο στήριξε την... αγωγή θεραπείας που λανθασμένα καθόρισε. Καθένας από μας, ξέρει ότι ο «σώφρων» άνθρωπος αναγνωρίζοντας το λάθος του (ανεξαρτήτως του αν ζητάει ή δεν ζητάει συγνώμη) το πρώτο που κάνει είναι να το σταματήσει αμέσως και να το διορθώσει για να μη συνεχίζονται οι βλαπτικές συνέπειές του. Αυτό που κάνει ο κ. Πολ Τόμσεν πώς λέγεται και πώς περιγράφεται; Κοροϊδία; Αδιαφορία; Ανειλικρίνεια; Υποκρισία; Υπεροψία; Ηλιθιότητα; Πώς;... Και πες ότι... εντάξει, ο Τόμσεν, τη δουλειά του –που, όπως παραδέχεται, δεν την κάνει καλά- κάνει. Εμείς, που πληρώνουμε την (παραδεδεγμένη από τον ίδιο) ασχετοσύνη του, πώς αντιδρούμε; Τον καταγγέλλουμε στους... ανωτέρους του; Tον «κράζουμε», του ζητάμε να επανορθώσει; Τον απελαύνουμε; (Λέω, τώρα...). Ή καρτερικά υπομένουμε και το επόμενο λάθος του, αφού έτσι το όρισε η μοίρα και το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον; Στο μεταξύ, η ζωή μας όλη θυμίζει παλιό μαυρόασπρο γκανγκστερικό κινηματογραφικό έργο, με εμάς πρωταγωνιστές, σε ρόλους κομπάρσων όμως, ενός σεναρίου που γράφεται ταυτόχρονα με την εξέλιξη της ταινίας, η οποία εξελίσσει τη δράση της ταυτοχρόνως. Μια «σουρεάλ» κατάσταση, δηλαδή, με τρομοκράτες, βομβιστές, κυνηγούς κεφαλών, κλέφτες, αστυνόμους, φοροφυγάδες, λίσταρχους (το λι με γιώτα, κύριε διορθωτά), χτυπήματα σε πολυκαταστήματα και ό,τι άλλο συνθέτει την πλοκή και τη δράση ενός φιλμ-νουάρ. Ευτυχώς, με όλα αυτά, το μυαλό ξεφεύγει από τα όσα βασανιστικά το απασχολούν και τα μάτια χάνονται στις οθόνες της τηλοψίας καθώς απολαμβάνουν τα δρώμενα, είτε στις αναμεταδιδόμενες αστυνομικές επιχειρήσεις, είτε στα τηλεοπτικά στούντιο με τους παντός είδους πανελίστες επί το έργον, να υβρίζονται και να ξεσκίζονται δηλαδή, «για ένα πουκάμισο αδειανό». Ζωή κι αυτή... | ||
|
|
ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ,
κάποιοι βάλανε κάποια γκαζάκια στα σπίτια κάποιων δημοσιογράφων. Αμέσως
άρχισαν όλοι να λένε πως ξαναγυρίζουμε στις εποχές τις τρομοκρατίας.
Στην επόμενη φάση, τα περί τρομοκρατίας κορυφώθηκαν. Κάποιοι
χρησιμοποίησαν δύο Καλάσνικοφ για να πυροβολήσουν τα γραφεία της Νέας
Δημοκρατίας και βρέθηκε και μια σφαίρα στο γραφείο του προέδρου του
κόμματος. Μες στη μαύρη νύχτα πυροβόλησαν τα γραφεία! Σίγουρα ήξεραν
πως, τρεις η ώρα νυχτιάτικα, δεν θα ήταν στα γραφεία ο πρόεδρος. Δεν
είχαν σκοπό να τον πειράξουν. Εντύπωση ήθελαν να κάνουν. Πιθανότατα να
είχαν τηλεφωνήσει κιόλας και να είχαν ερωτήσει: «Θα είσαστε στο γραφείο
σας, γύρω στις δυόμισι; Ρωτάμε, επειδή θέλουμε να πυροβολήσουμε τα
τζάμια». Κι όταν έλαβαν την απάντηση πως δυόμισι ήταν νωρίς, είπαν:
«Καλά! Θα περάσουμε στις τρεις». Κι εγώ, που δεν έχω τον Θεό μου, σε ρωτώ: Πότε τρομοκρατήθηκες περισσότερο, όταν βάλαν τα γκαζάκια στις πολυκατοικίες και μαυρίσανε τα τζάμια ή όταν σου ήρθε η είδηση πως απολύεσαι; Πότε; Τότε ή όταν σου ήρθε ο λογαριασμός ης ΔΕΗ με τη δόση για το χαράτσι; Πότε; Με τα γκαζάκια ή με τα τρία μαζεμένα ΕΤΑΚ που σου ήρθαν;… Με τα γκαζάκια ή με τη σύνταξη που σου ήρθε κι ήταν κάτω από τη μισή από εκείνη που έπαιρνες;… Με το ένα ευρώ και τριάντα λεπτά το λίτρο το πετρέλαιο θέρμανσης δεν τρομοκρατήθηκες; Οχι μόνον τρομοκρατήθηκες ,αλλά χέστηκες απάνω σου! Γι’ αυτό έτρεξες να δώσεις τρεις και πέντε χιλιάδες ευρώ για να αγοράσεις ενεργειακή σόμπα και να ζεσταίνεις μόνο ένα δωμάτιο. Πότε τρομοκρατήθηκες περισσότερο, όταν πυροβόλησαν μέσα στη νύχτα τα τζάμια στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας ή όταν έμαθες πως θα πληρώσεις και 10% έκτακτη εισφορά επειδή έχεις αυτοκίνητο πάνω από 2.000 κυβικά; Βόμβα στο κεφάλι σου έσκασε, όχι σφαίρα στο τζάμι! Η μόνη πραγματική τρομοκρατία που υπάρχει είναι η κρατική. Σε όλες τις μορφές της. Αυτή η σημερινή τριολέ κυβέρνηση, που έχει καταξυλώσει τον θεμέλιο λίθο της δημοκρατίας, το Σύνταγμα της χώρας, είναι ο μόνος σοβαρός τρομοκράτης. Αυτήν πρέπει να φοβάσαι, επειδή δεν ξέρεις ποιες τρομοκρατικές ενέργειες είναι ικανή να κάνει ακόμα. Βρες το θάρρος να τρομοκρατήσεις του τρομοκράτες της κυβέρνησης. | ||
